Η τηλεφωνική συσκευή OB 33 ήταν τηλέφωνο τοπικής συστοιχίας Γερμανικής κατασκευής. Τα αρχικά ΟΒ σημαίνουν στη Γερμανική γλώσσα Ortsbatterie, στα Αγγλικά Local Battery και στην Ελληνική γλώσσα τα αποκαλούσαν τηλέφωνα τοπικής συστοιχίας. Ονομαζόντουσαν  έτσι γιατί χρησιμοποιούσαν μια μπαταρία ως πηγή ενέργειας για να αντλούν τη δική τους ισχύ. Στην Γερμανία ήταν η κύρια συσκευή για το σιδηροδρομικό δίκτυο. Όλες οι συσκευές συνδέονταν παράλληλα σε μία γραμμή. Η επιλογή σύμφωνα με την οποία εκκαλείτο ο απομακρυσμένος σταθμός πραγματοποιούνταν χτυπώντας το κουδούνι διαφορετικής συχνότητας και μήκους, χρησιμοποιώντας ένα αντίστοιχο μακρινό ή κοντό απομακρυσμένο στρόφαλο, δηλαδή σύμφωνα με ένα είδος κώδικα Morse. Σε κάθε μεμονωμένη σύνδεση OB σε αυτήν τη γραμμή εκχωρούνταν ο δικός του «κώδικας κουδουνιού» με αυτόν τον τρόπο. Η πλάκα βάσης και το κέλυφος-έδρα είναι κατασκευασμένα από χάλυβα, το συγκρότημα διακόπτη αγκίστρου και το πιρούνι, καθώς και το ακουστικό και ο κοχλίας της μανιβέλας είναι κατασκευασμένα από βακελίτη. Κυκλοφόρησε το 1940 σε τρείς αποχρώσεις λευκό, μαύρο και καφέ. Ήταν ένα από τα κύρια τηλέφωνα του Γερμανικού Στρατού στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στους Σιδηροδρόμους λειτούργησε έως και τα μέσα της δεκαετίας του 1970. Στην Ελλάδα παρελήφθη μεταπολεμικά από την Siemens και εγκαταστάθηκε στις σιδηροδρομικές γραμμές αντικαθιστώντας την τηλεγραφία. Χρησιμοποιήθηκε και από Κυβερνητικές Υπηρεσίες μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 1990.