Το 1948 εμφανίζεται ένα νέο υλικό το πλαστικό ABS. Τα αρχικά του τα πήρε από τα αρχικά γράμματα των χημικών υλικών που χρησιμοποιεί. Το ακρυλονιτρίλιο το οποίο καθιστά το πλαστικό άκαμπτο και του δίνει αντοχή στο χρόνο , το βουταδιένιο του δίνει αντοχή στην θερμότητα , ελαστικότητα και αντοχή στα χτυπήματα ενώ το στυρένιο δίνει μια υπέροχη γυαλάδα και βοηθά στην σκληρότητα του υλικού. Το 1954 εισήχθη και επίσημα στις εμπορικές αγορές οπότε άρχισε να χρησιμοποιείται για κατασκευές στην βιομηχανία. Στα τέλη τις δεκαετίας του 1950 οι εταιρείες κατασκευής τηλεφωνικών συσκευών άρχισαν να το ενσωματώνουν στην παραγωγή τους. Πλέον περνάμε στην περίοδο του πλαστικού για την τηλεφωνία. Στις πρώτες τηλεφωνικές συσκευές υπήρχαν προβλήματα με την αντοχή των χρωμάτων. Μετά από κάποια περίοδο χρήσης και εκτεθειμένες στο ηλιακό φως τα χρώματα έχαναν τη γυαλάδα τους και θάμπωναν. Με τον καιρό και μετά από εντατικές έρευνες  βελτιώθηκε με την προσθήκη και άλλων χημικών υλικών. Όμως υπήρξαν και θετικά σημεία στο νέο υλικό , οι τηλεφωνικές συσκευές πλέον δεν έσπαγαν ακόμη και εάν έπεφταν στο δάπεδο την γλίτωναν με μερικές ανεπαίσθητες γρατζουνιές. Φθηνότερο κόστος κατασκευής και πολύ μεγαλύτερος όγκος παραγωγής σε μικρότερο χρονικό διάστημα.