Ιστορία του κινητού τηλεφώνου

Κινητό τηλέφωνο είναι το τηλέφωνο που δεν είναι συνδεδεμένο με κάποιο καλώδιο με δίκτυο παροχής σταθερής τηλεφωνίας. Τα κινητά τηλέφωνα χρησιμοποιούν τεχνολογία κυψελών (cells) και εκπέμπουν σε υψηλές συχνότητες. Χρησιμοποιούνται ασύρματα σήματα για να επιτευχθεί επικοινωνία μεταξύ ενός κινητού τηλεφώνου και τηλεπικοινωνιακών κυψελών. Όταν ένα τηλέφωνο απομακρύνεται πάρα πολύ από μια κυψέλη, ένα σύστημα ηλεκτρονικών σταθμών στέλνει εντολή στη κινητή μονάδα και σε μια πιο κοντινή κυψέλη για να αναλάβουν τις μεταξύ τους επικοινωνίες χωρίς διακοπή της κλήσης. Οι κλήσεις σε κάθε κυψέλη εξυπηρετούνται από διαύλους οι οποίοι μπορούν να εξυπηρετήσουν περισσότερες από μία κυψέλες. Οπότε, οι κυψέλες επιτρέπουν την εκτεταμένη επαναχρησιμοποίηση συχνότητας αρκεί να μην γειτνιάζουν μεταξύ τους, για να μπορούν να χρησιμοποιούν τα κινητά τηλέφωνα ταυτόχρονα. Η περιπέτεια της κινητής τηλεφωνίας ξεκίνησε αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο με τις πρώτες προσπάθειες των Σουηδών, Φιλανδών και Αμερικανών. Το πρώτο φορητό με δομή κυψελών κινητό τηλέφωνο επιδείχθηκε από τους Τζον Φ. Μίτσελ και Μάρτιν Κούπερ της Motorola το 1973, το οποίο ζύγιζε περίπου 2 κιλά. Το 1979, η ιαπωνική Nippon Telegraph and Telephone (NTT) κυκλοφόρησε το πρώτο δίκτυο κινητής τηλεφωνίας. Οι πρόοδοι στην κινητή τηλεφωνία έχουν εντοπιστεί σε διαδοχικές γενιές, ξεκινώντας από τις πρώτες υπηρεσίες μηδενικής γενιάς 0G. Αυτά τα συστήματα 0G δεν είχαν δομή κυψελών, υποστήριζαν μερικές ταυτόχρονες κλήσεις και ήταν πανάκριβα. Το 1981 ακολούθησε η ταυτόχρονη έναρξη του συστήματος Nordic Mobile Telephone (NMT) στη Δανία , την Φιλανδία , την Νορβηγία και την Σουηδία.  Το 1983 κυκλοφόρησε το Dyna TAC 8000x , το πρώτο εμπορικά διαθέσιμο κινητό τηλέφωνο. Στη συνέχεια ακολούθησαν αρκετές άλλες χώρες από τις αρχές έως τα μέσα της δεκαετίας του ’80. Αυτά τα συστήματα πρώτης γενιάς 1G μπορούσαν να υποστηρίξουν πιο πολλές ταυτόχρονες κλήσεις, αλλά χρησιμοποιούσαν ακόμα αναλογική τεχνολογία κυψελών. Το 1991, η ψηφιακή τεχνολογία δεύτερης γενιάς κυψελών 2G ξεκίνησε στη Φιλανδία από την Radiolinja και χρησιμοποιούσε το πρότυπο GSM. Αυτό προκάλεσε τον ανταγωνισμό στον τομέα καθώς οι νέοι φορείς ήταν ανταγωνιστές των υφιστάμενων φορέων εκμετάλλευσης δικτύων 1G. Δέκα χρόνια αργότερα, το 2001, η τεχνολογία τρίτης γενιάς 3G ξεκίνησε στην Ιαπωνία από το NTT DoCoMo με το πρότυπο WCDMA. Μετά ακολούθησαν οι βελτιώσεις 3.5G, 3G+ βασισμένες στην οικογένεια πρόσβασης πακέτων υψηλής ταχύτητας πακέτων, επιτρέποντας στα δίκτυα UMTS να έχουν υψηλότερες ταχύτητες και χωρητικότητα μεταφοράς δεδομένων. Το δίκτυο τέταρτης γενιάς 4G παρουσιάστηκε το 2009. Οι πρώτες δύο εμπορικά διαθέσιμες τεχνολογίες με την ονομασία 4G  ήταν το πρότυπο WiMAX που προσφέρεται στη Βόρεια Αμερική από την Sprint και το πρότυπο LTE το οποίο προσφέρθηκε για πρώτη φορά στη Σκανδιναβία από την TeliaSonera. To 2017 παρουσιάστηκε πιλοτικά σε εργαστηριακά πειράματα το δίκτυο πέμπτης γενιάς 5G. Οι ταχύτητες του δικτύου 5G μπορούν να φτάσουν έως και 25gbps download – το κατάφερε η NTT Docomo στην Ιαπωνία, ενώ στην Ελλάδα που λειτούργησε πιλοτικά από την Cosmote η ταχύτητα έφτασε τα 12gbps στην περιοχή του Ζωγράφου στην Αθήνα. Στην Ελλάδα η κινητή τηλεφωνία έκανε την εμφάνισή της το 1992, με την προκήρυξη διαγωνισμού για τη χορήγηση δύο αδειών, οι οποίες κατακυρώθηκαν στην Panafon εκ των υστέρων Vodafone , πολυμετοχική εταιρεία με επικεφαλής την αγγλική Vodafone, και στην ιταλική Telestet , μετέπειτα TIM και πλέον WIND. H Telestet ξεκίνησε την εμπορική της εκμετάλλευση στις 29 Ιουνίου 1993 και η Panafon την 1η Ιουλίου του ίδιου χρόνου. Η Cosmote, συμφερόντων ΟΤΕ, πήρε την τρίτη άδεια τον Δεκέμβριο του 1997 και η Q, εταιρεία του ομίλου Φέσσα, πήρε την τέταρτη άδεια στις 19 Ιουνίου 2002. H Q στη συνέχεια εξαγοράσθηκε από την TIM τον Ιανουάριος του 2006 κι έτσι σήμερα δραστηριοποιούνται τρεις εταιρείες στον Ελλαδικό χώρο, η WIND, η Vodafone και η Cosmote. Τους πρώτους μήνες του 1993 τα κινητά τηλέφωνα λειτουργούσαν μόνο στην Αττική και τα νησιά του Σαρωνικού. Το κόστος ήταν απαγορευτικό για τους πολλούς. Οι συσκευές στοίχιζαν από 700-1400€, το τέλος ενεργοποίησης 85€, το μηνιαίο πάγιο 40€ και το λεπτό ομιλίας 0,25€. Έτσι, μόνο 1000 ήταν οι συνδρομητές τις πρώτες μέρες του Ιουλίου. Οι εκτιμήσεις των ειδικών έκαναν λόγο για 200.000 συνδρομητές μέσα σε μια δεκαετία. Απέτυχαν παταγωδώς στις προβλέψεις τους. Δεκατρία  χρόνια μετά, τον Δεκέμβριο του 2006 λειτουργούσαν στη χώρα μας 13.551.000 συνδέσεις , που καλύπτουν το 120,5% του ελληνικού πληθυσμού, γεγονός που κατατάσσει την Ελλάδα στις πρώτες θέσεις παγκοσμίως σε αναλογία πληθυσμού και κινητών τηλεφώνων. Σε αυτήν την ενότητα θα παρουσιάσουμε ενδεικτικά μερικά από τα πρώτα κινητά τηλέφωνα που χρησιμοποιήθηκαν στην Ελλάδα στην απαρχή της λειτουργίας της.