Από την εποχή του ξύλου και του μετάλλου το 1935 εμφανίζεται ένα νέο υλικό στην βιομηχανία ο βακελίτης. Κάποιοι το ονομάζουν και ως πρώιμο πλαστικό. Είναι πιο ελαφρύ , μπορεί να δουλευτεί πιο εύκολα ώστε να δώσει διάφορα σχήματα, έχει vintage αισθητική και προσδίδει κομψότητα στο αντικείμενο. Το αρνητικό του σημείο…..πολύ ευαίσθητο στα χτυπήματα. Εάν χτύπαγε το αντικείμενο που ήταν κατασκευασμένο από βακελίτη το πιθανότερο σενάριο ήταν να διαλυόταν. Όπως ήταν φυσικό προς το τέλος της δεκαετίας του 1930 το νέο αυτό υλικό επηρέασε και τους κατασκευαστές τηλεφωνικών συσκευών. Συνήθως σε μαύρο χρώμα με την χαρακτηριστική γυαλάδα την οποία συντηρούσες με βαζελίνη, ιδιαίτερης αισθητικής και σχεδιαστικής κομψότητας. Οι τηλεφωνικές συσκευές δεν είχαν κάποια άλλη διαφορά πέραν του κελύφους και της χειρολαβής που ήταν κατασκευασμένα από βακελίτη. Στις περισσότερες συσκευές η βάση ήταν μεταλλική , υπήρξαν όμως και κάποιες συσκευές που η βάση τους ήταν και αυτή από βακελίτη. Συνήθως τηλέφωνα που προέρχονταν από χώρες του τότε Ανατολικού μπλοκ. Πλέον όποιος τα έχει , προσθέτουν στον χώρο του μια νοσταλγική πινελιά του παρελθόντος.