Το 1878, ο L. M. Ericsson άρχισε να κατασκευάζει και να πουλά τον δικό του τηλεφωνικό εξοπλισμό. Τα τηλέφωνά του δεν ήταν τεχνικά καινοτόμα. Το 1878, συμφώνησε να προμηθεύσει τηλέφωνα και τηλεφωνικούς μεταλλάκτες στην πρώτη εταιρεία τηλεπικοινωνιών της Σουηδίας, στη Στοκχόλμη. Καθώς η παραγωγή αυξανόταν στα τέλη της δεκαετίας του 1890 και η σουηδική αγορά φαινόταν να έχει κορεσθεί, η Ericsson επεκτάθηκε στις ξένες αγορές μέσω αρκετών αντιπροσώπων.  Το Ηνωμένο Βασίλειο (Ericsson Telephones Ltd.) και η Ρωσία ήταν πρώιμες αγορές, όπου αργότερα ιδρύθηκαν εργοστάσια για να βελτιώσουν τις πιθανότητες απόκτησης τοπικών συμβάσεων και να αυξήσουν την παραγωγή του σουηδικού εργοστασίου. Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η National Telephone Company ήταν σημαντικός πελάτης. Μέχρι το 1897 πούλησε το 28% της παραγωγής της στο Ηνωμένο Βασίλειο. Οι σκανδιναβικές χώρες ήταν επίσης πελάτες της Ericsson. Ενθαρρύνθηκαν από την ανάπτυξη των τηλεφωνικών υπηρεσιών στη Σουηδία. Άλλες χώρες και αποικίες εκτέθηκαν στα προϊόντα Ericsson μέσω της επιρροής των μητρικών τους χωρών. Αυτές περιελάμβαναν την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία, οι οποίες στα τέλη της δεκαετίας του 1890 ήταν οι μεγαλύτερες μη ευρωπαϊκές αγορές της Ericsson. Οι τεχνικές μαζικής παραγωγής είχαν πλέον καθιερωθεί σταθερά. Τα τηλέφωνα έχασαν λίγο από το περίτεχνο φινίρισμα και τη διακόσμησή τους. Παρά τις επιτυχίες ανά τον κόσμο, η Ericsson δεν πραγματοποίησε σημαντικές πωλήσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Western Electric Company της AT&T (μέσω του συστήματος Bell), η Kellogg και η Automatic Electric κυριάρχησαν στην αγορά. Η Ericsson πούλησε τελικά τα περιουσιακά της στοιχεία στις ΗΠΑ. Οι πωλήσεις στο Μεξικό οδήγησαν σε εισβολή σε χώρες της Νότιας Αμερικής. Η Νότια Αφρική και η Κίνα είχαν επίσης σημαντικές πωλήσεις. Με την εταιρεία του πλέον πολυεθνική, ο Lars Magnus Ericsson αποχώρησε από την εταιρεία το 1901. Η Ericsson αγνόησε την ανάπτυξη της αυτόματης τηλεφωνίας στις Ηνωμένες Πολιτείες και επικεντρώθηκε σε σχέδια χειροκίνητων συστημάτων. Η πρώτη της τηλεφωνική συσκευή με κλήση κατασκευάστηκε το 1921. Τα τηλέφωνα αυτής της περιόδου είχαν απλούστερο σχεδιασμό και φινίρισμα, και πολλά από τα πρώτα αυτόματα επιτραπέζια τηλέφωνα στους καταλόγους της Ericsson ήταν μαγνητικά με καντράν στο μπροστινό μέρος και κατάλληλες αλλαγές στα ηλεκτρονικά. Περίτεχνα αυτοκόλλητα διακοσμούσαν τις θήκες. Ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, η επακόλουθη Μεγάλη Ύφεση και η απώλεια των ρωσικών περιουσιακών της στοιχείων μετά την Επανάσταση επιβράδυναν την ανάπτυξη της εταιρείας ενώ οι πωλήσεις σε άλλες χώρες μειώθηκαν περίπου στο μισό.