Η Ιστορία της τηλεφωνίας

Το 1892 η κυβέρνηση του Χαριλάου Τρικούπη με υπουργό εσωτερικών με αρμοδιότητα τις τηλεπικοινωνίες τον Γ. Θεοτόκη ψηφίζει νόμο «περί τηλεφωνικής συγκοινωνίας», ο οποίος κατοχυρώνει το κρατικό μονοπώλιο. Το 1895 η Γενική Διεύθυνση των Ταχυδρομείων και Τηλέγραφων συμπεριλαμβάνει στην αρμοδιότητα της και την Τηλεφωνική Υπηρεσία. Έτσι δημιουργείται η Διεύθυνση των Τ.Τ.Τ του υπουργείου Εσωτερικών. Το 1897 ιδρύεται το Τηλεφωνικό κέντρο Νέου Φαλήρου και διπλασιάζεται η χωρητικότητα του Τηλεφωνικού Κέντρου Αθηνών. Το 1902  ο αριθμός των συνδρομητών Αθηνών, Πειραιώς και Νέου Φαλήρου δεν ξεπερνά τους 400. Το 1907 εγκαθίσταται στην Πάτρα τηλεφωνικό κέντρο τοπικής συστοιχίας τύπου Ericsson, δυναμικότητας 100 συνδρομητών. Το 1908 με το νόμο ΓΣΟΖ’(3277) της 8ης Απριλίου, ιδρύεται το σώμα των τηλεφωνητριών. Αποφασίζεται η εγκατάσταση τηλεφωνικού κέντρου τοπικής συστοιχίας τύπου Ericsson, δυναμικότητας 800 παροχών στο κτίριο του Ταχυδρομείου Αθηνών που τελικά θα λειτουργήσει το 1911. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912 και έως το 1915 αναρτώνται δύο μεταλλικά κυκλώματα μεταξύ Αθηνών και Θεσσαλονίκης, ένα κύκλωμα μεταξύ Αθηνών και Πατρών, καθώς και μερικά άλλα κυκλώματα μικρότερης σημασίας. Το 1914 με το νόμο 276 του 1914 συστήνεται το υπουργείο Συγκοινωνιών, όπου μεταφέρεται η υπηρεσία των Τ.Τ.Τ. ως Γενική Διεύθυνση. Το 1920 η  αστική τηλεφωνική υπηρεσία διαθέτει 5.267 χειροκίνητα τηλέφωνα σε όλη τη χώρα. Οι υπεραστικές συνδιαλέξεις φτάνουν τις 100.000. Το 1922 ιδρύεται το υπουργείο Τ.Τ.Τ. το οποίο καταργείται το 1923 και οι υπηρεσίες του επανέρχονται στο υπουργείο Συγκοινωνιών. Το 1923 η αστική τηλεφωνία επεκτείνεται σε πολλές κεντρικές πόλεις της Ελλάδας. Το 1925 δημιουργείται στο υπουργείο Τ.Τ.Τ, το Τμήμα Ασυρμάτου με σκοπό την οργάνωση της ασύρματης επικοινωνίας με τα εκτός υπάρχοντος δικτύου νησιά. Τον Μάιος του 1926 υπογράφεται σύμβαση με την Εταιρία Τηλεφωνικών και Ηλεκτρικών Έργων Αμβέρσας ‘’The New Antwerp Telephone and Electrical Works’’, που προβλέπει την ίδρυση Ανώνυμης Ελληνικής Τηλεφωνικής Εταιρίας (Α.Ε.Τ.Ε). Στις 8 Φεβρουαρίου του 1930 υπογράφονται δύο συμβάσεις με την εταιρία Siemens & Ηalske, στην οποία έχουν περιέλθει η πλειοψηφία των Μετοχών της ‘’Τ.Ν.Α.Τ & Ε.W.’’. Με αυτή τη σύμβαση εκχωρείται στην εταιρία το προνόμιο της κατασκευής, συντήρησης και εκμετάλλευσης των αστικών και προαστιακών και υπεραστικών τηλεφωνικών δικτύων στην Ελλάδα. Οι συμβάσεις επικυρώνονται από τη Βουλή και τη Γερουσία και αποκτούν ισχύ από 6-5-1930. Το 1931 πραγματοποιείται η τηλεφωνική σύνδεση της Ελλάδας με τη Βουλγαρία και την Γιουγκοσλαβία. Από το 1932 έως το 1934 πραγματοποιείται η τηλεφωνική σύνδεση πρώτα της Θεσσαλονίκης και μετά της Αθήνας, με ολόκληρη την Ευρώπη.  Κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης κατά του Άξονα καταστρέφονται σε μεγάλο βαθμό. Μετά την απελευθέρωση γίνεται ανασυγκρότηση και το 1946 το 75% των μετοχών της γερμανικής ΑΕΤΕ περνάει στο Ελληνικό δημόσιο. Τέλος στις 23 Οκτωβρίου του 1949 με το Ν.Δ. 1049/1949 ιδρύεται ο Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών της Ελλάδος,  (Ο.Τ.Ε. Α.Ε.) και ενσωματώνονται σε αυτόν όλες οι ιδιωτικές και δημόσιες τηλεγραφικές και τηλεφωνικές εταιρείες.